Logo Nieuwsblad voor Huizen

Onderzoek onthult de verrassende oorsprong van twee van Australië’s dodelijkste slangen

augustus 6, 2025

Leesduur: over 1 minuut

Australië's dodelijkste slangen

Met een combinatie van genoomonderzoek en mariene invloeden ontdekten wetenschappers dat de beruchte bruin- en tijgerslang niet over land, maar waarschijnlijk via zee onze kusten bereikten. Deze baanbrekende inzichten vormen een echte evolutionaire puzzel.

De beruchte bruin- en tijgerslang

Australië kent enkele van ’s werelds gevaarlijkste soorten, waaronder de compacte maar zeer dodelijke bruine slang en de opvallend gestreepte tijgerslang. Tijdens een bezoek aan de Outback vertelde een ranger me dat de bruine slang, ondanks zijn bescheiden lengte, sneller kan toeslaan dan een cobra. De tijgerslang daarentegen toont met zijn zwarte en gele banden een indrukwekkende defensieve houding, waarbij hij zijn lichaam opzet en luid sist als hij zich bedreigd voelt (Australian Museum).

Genoomanalyse wijst op mariene migratie

Onderzoekers van de University of Adelaide legden de DNA-sequenties van beide soorten naast die van mariene en semi-mariene elapide slangen en elapiden uit Azië. Tot hun verbazing ontdekten ze in het erfgoed van de Australische soorten genen die duidelijk afkomstig zijn uit een marien milieu – een sterke aanwijzing dat deze slangen via zee aanshoreden in plaats van over land te migreren (University of Adelaide).

Horizontale genoverdracht en mariene genen

In totaal identificeerden de onderzoekers veertien afzonderlijke gevallen van horizontale genoverdracht, waarbij genetisch materiaal van vissen, weekdieren en zee-egels in het slangen-DNA terechtkwam. Acht van die genen waren zelfs uniek voor zeeslangen, wat sterk suggereert dat de voorouders van de huidige elapiden zich eerst moesten aanpassen aan het water voordat ze terugkeerden naar het vasteland.

Implicaties voor evolutie en behoud

Deze ontdekking werpt een nieuw licht op de evolutionaire geschiedenis van slangen in Australië en heeft directe gevolgen voor beschermingsstrategieën. Natuurorganisaties zoals de IUCN benadrukken dat het in kaart brengen van migratieroutes en genetische diversiteit cruciaal is om kwetsbare leefgebieden – zowel marien als terrestrisch – te behouden. Voor beschermingscentra betekent dit dat de focus niet alleen op bos- en woestijngebieden moet liggen, maar ook op kustzones waar deze slangen mogelijk ooit aankwamen.

LEES  Zo ziet de dochter van Samantha uit ‘Behekste Heks’ er 50 jaar later uit

Vergelijkbare artikelen :

Beoordeel dit bericht

Plaats een reactie

Share to...