Ontdek de Geheimen van de Dunne Darm: Functies, Anatomie & Ziektes!

De dunne darm: anatomie en lengte

Grootte: hoe lang is het?

De dunne darm heeft een lengte van tussen de 4 en 7 meter. “De dunne darm is een lange buis die in totaal tussen de 4 en 7 meter meet. Het ileum is het belangrijkste deel“, benadrukt Dr. Thierry Higuero, gastro-enteroloog.

Onderdelen van de dunne darm: duodenum, jejunum, ileum, slijmvliezen…

De dunne darm bevindt zich in de buikholte; het volgt op de maag en gaat vooraf aan de dikke darm. Het bestaat uit drie opeenvolgende segmenten: het duodenum, het jejunum en het ileum.

Het duodenum is het eerste segment van de darm, direct verbonden met de maag en speelt een zeer belangrijke rol in de spijsvertering. Het jejunum is het tweede segment en ligt tussen het duodenum en het ileum. Het transporteert voedsel naar het derde deel: het ileum, dat voorafgaat aan de dikke darm of colon. De hoofdfunctie van het ileum is het absorberen van voedingsstoffen.

De dunne darm bestaat uit 4 opeengestapelde lagen: het slijmvlies, de submucosa, een buitenste laag bestaande uit spiervezels en tenslotte het serosa. Het oppervlak voor contact en uitwisseling tussen de lumeninhoud (wat we hebben gegeten) en de cellen die het slijmvlies vormen, de enterocyten, is zeer groot vanwege de vele plooien die zelf villi hebben (dat wil zeggen, reliëfs in de vorm van vingerhoedjes) en microvilli in de plooien van het slijmvlies.

Wat is de functie van de dunne darm?

Alle geconsumeerde voedingsmiddelen worden eerst verteerd voordat ze door de dunne darm worden opgenomen. Het is belangrijk om spijsvertering en absorptie, die twee verschillende activiteiten zijn, niet te verwarren. “Hoewel de spijsvertering begint in de mond, vanaf de kauwfase, en doorgaat in de maag en vervolgens de proximale dunne darm, is de fundamentele rol van de dunne darm hetabsorberen van verschillende voedingsstoffen uit het verteerde voedsel“, legt de specialist uit.

Specifieker, in de maag vindt een menging van het voedselbolus plaats die zich mengt met het zuur dat door de maag wordt geproduceerd. Deze “brij” gaat vervolgens geleidelijk over in dit deel van het spijsverteringskanaal, de dunne darm, waar de verschillende spijsverteringssappen (galzouten, gal, lipase, enz.) de spijsvertering voortzetten. “Het resultaat, dat in de darmholte circuleert, wordt darmchymus genoemd”, voegt Dr. Higuero toe.

De dunne darm zal vervolgens water en elektrolyten, in vet oplosbare vitaminen zoals vitamine B12, B6, de folaten… alsook de verschillende voedingsstoffen, namelijk lipiden (vetten), koolhydraten (of suikers) en eiwitten absorberen. Al deze stoffen passeren via de enterocyten (de cellen van de dunne darm) om de bloedvaten en de lymfe te bereiken die vervolgens al deze elementen in ons lichaam transporteren.

Waar bevindt zich de pijn van de dunne darm?

Pijn in de dunne darm bevindt zich in de navelstreek, in het bovenste deel van de buik. De linker- of rechterkant kan aanzienlijk pijnlijker zijn. Het kan gaan om spasmen, acute pijn of krampen. Andere spijsverteringssymptomen vergezellen vaak deze pijnen, zoals diarree, constipatie, winderigheid, gasvorming, gebrek aan eetlust, enz.

Wat zijn de ziekten van de dunne darm?

Coeliakie

De belangrijkste aandoening van de dunne darm is coeliakie. Deze auto-immuunziekte wordt gekenmerkt door een intolerantie voor gluten en komt voornamelijk voor bij jongvolwassenen. Echter, bijna 20% van de gevallen betreft volwassenen ouder dan 60 jaar.

Intestinale malabsorptie

Een ander probleem volgt op de gevolgen van intestinale resecties. “Inderdaad, wanneer een deel van de darm wordt verwijderd, kan dit leiden tot een meer of minder belangrijke malabsorptie met gevolgen voor de gezondheid“, voegt de arts toe.

Dit is de reden waarom mensen die een bariatrische chirurgie zoals een bypass hebben ondergaan, levenslang op het gebied van voeding moeten worden gevolgd en nauwlettend op de verschijning van mogelijke symptomen moeten letten. “Op termijn kan de malabsorptie, vaak vergezeld van diarree, leiden tot uitdroging, tekorten aan voedingsstoffen, vitaminen en sporenelementen die verschillende ziekten en dramatische gevolgen voor de gezondheid kunnen veroorzaken“, vervolgt de arts.

Tumoren en kankers: welke symptomen?

Hoewel kankers van de dunne darm bestaan, blijven deze ziekten uitzonderlijk. De soorten kankers zijn adenocarcinoom en lymfomen. De arts zoekt altijd naar andere oorzaken bij bepaalde darmklachten. Aan het begin van de ziekte is er geen zichtbaar symptoom. Later kunnen de symptomen bloed in de ontlasting, buikpijn, gewichtsverlies of darmbloedingen omvatten.

Intestinale ischemie

Daarentegen is intestinale ischemie een vaker voorkomende ziekte van de dunne darm. Deze aandoening kan een chronisch karakter hebben. Het manifesteert zich door postprandiale buikpijnen die een verlies van eetlust en gewicht kunnen veroorzaken. De plaatsing van stents of een angioplastiek (vasculaire chirurgie) wordt vervolgens overwogen na de diagnose. In geval van een acuut episode, wordt de slagader volledig geblokkeerd. “Dit is een levensbedreigende noodsituatie die onmiddellijk moet worden behandeld“, voegt Dr. Higuero toe.

Meckel’s divertikel

Het divertikel van Meckel is een aangeboren afwijking. Het is een kleine hernia (soort zak) van het ileum, op een meter van zijn aansluiting op de dikke darm. Het kan maagslijmvlies bevatten, waarvan het geproduceerde zuur het aangrenzende slijmvlies aanvalt, wat bloedingen veroorzaakt. In deze situatie is de behandeling chirurgisch.

Chronische bacteriële overgroei van de dunne darm

Dicht bij het prikkelbare darm syndroom, is de chronische bacteriële overgroei van de dunne darm een abnormaal hoge proliferatie van bacteriën in de darm die (maar niet altijd) stoornissen zoals diarree en winderigheid kan veroorzaken. Deze ziekte, soms gepresenteerd onder de term SIBO (Small Intestinal Bowel Overgrowth), wordt waargenomen in verschillende situaties:

• In geval van slechte voortgang van de darmchymus (vooral na een spijsverteringsoperatie);
• Deficiëntie van bacteriële verdedigingen (maagslijmvliesatrofie, gastrectomie, langdurig gebruik van zuursecretieremmende medicijnen);
• Reflux van de inhoud van de dikke darm in de dunne darm (na resectie van de ileocecale klep).

Andere mogelijke ziekten van de dunne darm

De dunne darm kan ook andere ziekten ondergaan, waarvan de diagnose wordt gesteld door een gezondheidsprofessional (gastro-enteroloog). Men kan onder andere een ulcus van de dunne darm tegenkomen, gerelateerd aan een Meckel’s divertikel, het gebruik van ontstekingsremmers of een infectie.

Een gastro-enteritis met eosinofielen wordt gekenmerkt door misselijkheid, braken, buikpijn en diarree. Ten slotte noemen we ook de ziekte van Crohn, die het gehele spijsverteringskanaal kan aantasten. “Soms is deze beperkt tot de dunne darm of het terminale deel (de laatste centimeters van het ileum) en aan de rechterkant van de dikke darm“, legt de gastro-enteroloog uit.

Onderzoeken van de dunne darm

Wanneer men vermoedt dat de dunne darm lijdt, kan een bloedonderzoek worden uitgevoerd. “Een bloedbeeld (op zoek naar anemie), doseringen van vitamines, eiwitten, calcium en fosfor bijvoorbeeld maken het mogelijk om te weten of de darm zijn rol van absorptie correct speelt of niet“, legt Dr. Higuero uit.

Om de diagnose van malabsorptie van vetten te stellen, kan hun fecale output over 24 uur worden gemeten. Een malabsorptie van suikers kan worden geëvalueerd door ademtesten van waterstof en methaan. “Dezelfde procedure wordt overwogen als men een bacteriële overgroei vermoedt”, merkt Dr. Thierry Higuero op. In sommige gevallen kan het nuttig zijn om een studie van de darmmotiliteit uit te voeren om te zien hoe het orgaan samentrekt. Dit laatste type onderzoek wordt over het algemeen uitgevoerd door gezondheidsprofessionals in expertisecentra.

Om het uiterlijk van de darm te onderzoeken, kan de arts een abdominale angio-CT scan, een enteroscopie (of een enterale MRI), een video capsule (de patiënt slikt een camera die de binnenkant van de dunne darm filmt) of een enteroscopie (endoscopie van de dunne darm om de darmwand te visualiseren) voorschrijven. Afhankelijk van de gedetecteerde pathologie tijdens de diagnose, wordt een passende medische of chirurgische behandeling voorgesteld aan de patiënt.