Chlamydia bedreigt vruchtbaarheid: Bescherm je toekomst nu!

Chlamydia-infectie: wat is het?

Chlamydia is de meest voorkomende seksueel overdraagbare aandoening (soa) onder jongeren¹. Het wordt veroorzaakt door de bacterie Chlamydia trachomatis. De vaak voorkomende aanwezigheid van Chlamydia trachomatis (CT), vooral bij jongeren, is te wijten aan de hoge besmettelijkheid van deze bacterie: het wordt overgedragen via onbeschermde seksuele contacten (oraal, anaal, vaginaal).

Symptomen van een chlamydia-infectie

De chlamydia-infectie, die ook wel bekend staat als de “stille ziekte”, wordt gekenmerkt door zijn bedrieglijke natuur. De bacterie Chlamydia trachomatis wordt vaak gevonden bij mannen en vrouwen die geen symptomen vertonen: in 2009 had 64% van de vrouwen en 68% van de mannen met een positieve test geen zichtbare tekenen².

Bij vrouwen is de chlamydia-infectie vaak asymptomatisch, maar kan ook de volgende symptomen veroorzaken:

• Tekenen die wijzen op een urineweginfectie of een schimmelinfectie;
• Abnormale vaginale afscheiding;
• Pijn tijdens geslachtsgemeenschap;
• Koorts;
• Pijn in de onderbuik.

Bij mannen blijft een chlamydia-infectie vaak onopgemerkt en wordt meestal pas gediagnosticeerd bij een ontsteking van de bijbal. Soms kunnen een tot twee weken na besmetting symptomen optreden:

• Een urethritis die zich uit in branderigheid bij het plassen;
• Afscheiding of lichte tintelingen die bijna onopgemerkt blijven;
• Opgezwollen testikels;
• Koorts;
• Pijn in de onderbuik.

Chlamydia: aanzienlijke gevolgen voor de vruchtbaarheid

In geïndustrialiseerde landen is een chlamydia-infectie de belangrijkste oorzaak van onvruchtbaarheid (als gevolg van ontsteking van de eileiders). De risico’s van complicaties betreffen vooral vrouwen, maar ook mannen zijn getroffen en kunnen de Chlamydiae overdragen aan hun partner.

Bij vrouwen kan de Chlamydia-bacterie leiden tot hogere genitale infecties met aantasting van de baarmoeder en eileiders: endometritis en salpingitis. Het risico van deze hogere genitale infecties? Ze verlopen vaak chronischer met weinig tekenen (geen koorts, weinig of geen pijn) en worden niet of slecht behandeld. De vruchtbaarheid van vrouwen met hogere genitale infecties wordt direct bedreigd met een risico van tubaire steriliteit (aangetaste of geblokkeerde eileiders) van 20% en een risico op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap van 10%.

De behandeling

De eerste behandeling van een infectie met Chlamydia trachomatis is natuurlijk preventief: gebruik een condoom bij elke geslachtsgemeenschap.

Wanneer een infectie aanwezig is en wordt herkend, is het noodzakelijk om antibiotica te gebruiken om de geïnfecteerde persoon te behandelen. De seksuele partner(s) moeten ook behandeld worden. Afhankelijk van de ernst van de infectie kan de arts een behandeling via de ader voor enkele dagen voorschrijven, of direct een antibioticum via de mond.

Voorrang aan screening

Een chlamydia-infectie treft voornamelijk jongeren tussen de 18 en 24 jaar: 3,6% van de vrouwen en 2,4% van de mannen in deze leeftijdsgroep zijn geïnfecteerd³. Als het tijdig wordt gediagnosticeerd, is het gemakkelijk te behandelen. Daarom is het essentieel om je te laten testen! In feite is screening de enige effectieve oplossing om deze soa op te sporen en te behandelen die, indien onbehandeld, ernstige gevolgen kan hebben.

Bij vrouwen bestaat de test uit een plaatselijke afname bij de ingang van de vagina en bij mannen, een urinemonster of soms een afname bij de ingang van de urethra.

Waar kan je je laten testen?

• Een gynaecoloog, verloskundige of huisarts kan je adviseren en een test voor soa’s voorschrijven;
• Je kunt ook terecht bij een CPEF (Centrum voor Planning en Gezinseducatie);
• Je kunt ook een bezoek brengen aan een CeGIDD (Gratis Centrum voor Informatie, Screening en Diagnose).

Vind alle praktische informatie over de screening van chlamydia-infecties op de website: Info-ist.fr.